İnsan papilloma virüsü, hiç kimsenin bağışık olmadığı en yaygın hastalıklardan biridir. Dünya Sağlık Örgütü'nün sağladığı tıbbi istatistiklere göre dünya nüfusunun yaklaşık %70'i HPV ile enfekte ve enfekte kişilerin çoğu hastalıklarının farkında bile değil. Papillomavirüsün doğasına ilişkin uzun süreli araştırmalara rağmen bilim adamları henüz onu tamamen iyileştirmenin bir yolunu bulamadılar. Bugün yalnızca hastalığa neden olan ajanın aktivitesini baskılamak mümkündür, ancak bazı olumsuz faktörlerin etkisi altında yenilenmiş bir güçle geri dönecektir.
HPV enfeksiyonunun yolları
Papillomavirüs, zührevi siğillerin (kondilomlar), ciltte büyümelerin yanı sıra larinks ve ağız boşluğunun mukoza zarlarında papillomların ortaya çıkmasına neden olan hoş olmayan bir hastalıktır. Aslında HPV'nin kendisi insan sağlığı için özel bir tehdit oluşturmaz ancak dış belirtileri görünümü bozar, hasar gördüğünde ağrıya neden olur ve hatta onkolojiye neden olabilir. Kötü huylu bir tümör riski nedeniyle bu hastalığın derhal tedavi edilmesi gerekir, aksi takdirde sonuçları geri döndürülemez olacaktır.
İnsan papilloma virüsü enfeksiyonu çok hızlı yayılır. Esas olarak gebelik sırasında (anneden çocuğa) rahimde veya temas yoluyla bulaşır:
- el sıkışmalar yoluyla;
- kucaklamak;
- toplu taşıma araçlarında bir hastaya dokunduğunuzda;
- enfekte bir kişiyle cinsel ilişki sırasında.
İkinci sırada ev devresi var. Bu durumda virüsü yakalayabilirsiniz:
- hayvan kürkü aracılığıyla;
- başkalarının kişisel hijyen ürünlerini kullanırken;
- enfekte bir kişiye ait kıyafet veya ayakkabı giyerken;
- halka açık havuzları, göletleri, duşları ziyaret ettiğinizde.
HPV'nin aktivasyonu hemen gerçekleşmez. Çoğunlukla hastalık vücuda girdikten bir veya iki yıl sonra kendini hissettirir, hatta hiç kendini göstermez. Herhangi bir dış semptom tespit edilmezse, papilloma virüsü ile enfekte olan kişi bir grup taşıyıcıya geçer ve hastalığın yayıcısı haline gelir. Bu enfeksiyon, dış belirtilerin yokluğunda ancak laboratuvar teşhisi yapıldıktan sonra tespit edilebilir, ancak çok az kişi hastalık aktif aşamaya girene kadar bunu düşünür.
İlginç bir gerçek, hamile kadınlarda hastalığın dış belirtilerinin geçici olmasıdır. Bunun nedeni hamilelik sırasında anne adayının daha önce enfeksiyonu latent formda tutan bağışıklık sisteminin zayıflamasıdır. Doğumdan sonra kadının vücudunun koruyucu işlevleri yeniden sağlanır ve hastalık kendi kendine kaybolabilir.
Papillomavirüs: onkojenite düzeyi ve büyüme türleri
Mevcut tüm papillomavirüs türleri onkojenite seviyesine bağlı olarak birkaç kategoriye ayrılır:
- güvenli büyüme;
- kansere dönüşme şansı düşük olan neoplazmalar;
- kanserli bir tümör geliştirme riski ortalama olan papillomlar;
- özellikle tehlikeli neoplazmalar.
Tıbbi uygulama verilerine göre, özellikle tehlikeli papilloma virüsü türleri çoğu durumda (% 70-94) kadın vücudunu etkilemektedir. Üroloji ve jinekolojide rahim ağzı kanseri gibi kanser öncesi durumlara neden olur.
Papillom türleri
Görünümlerine ve konumlarına göre tüm papillomlar birkaç gruba ayrılır:
- siğiller – ayaklarda plantar, parmaklarda kaba, ciltte genç (düz) büyümeler;
- genital siğiller – cinsel organlar, anüse yakın bölge, vajinadaki mukozalar, ağız boşluğu, dudaklar.
Ayrıca ses tellerinde tümörler gelişebilir. Bu durumda hastalığa laringeal papillomatoz adı verilir. Genellikle yenidoğanlarda ve kondilomatoz ile enfekte olan kadınlarda teşhis edilir.
Önemli!
Zamanında bir doktora başvurmazsanız, papilloma virüsü ileri bir aşamaya girebilir ve kişi vücudunda farklı seviyelerde onkojeniteye sahip birçok farklı büyüme geliştirebilir. Kitlesel papillomlarla savaşmak çok zor olacak.
Hastalığın teşhisi
Deride herhangi bir papilloma virüsü belirtisi tespit ederseniz derhal bir enfeksiyon hastalıkları uzmanına veya dermatoloğa başvurmalısınız. Cinsel organlarda büyümeler ortaya çıkarsa, hastanın bir jinekoloğa (kadınlar için) veya bir üroloğa (erkekler için) başvurması gerekir. Doktor görsel muayene yapmak ve birincil tanı koymakla yükümlüdür. Bundan sonra hasta muayeneye gönderilir. Bu zorunlu bir prosedürdür, çünkü HPV'ye ek olarak, dış semptomları papillomavirüs enfeksiyonu belirtilerine çok benzeyen birçok başka hastalık da vardır.
PCR analizi
Polimeraz zincir reaksiyonu (PCR), en yaygın laboratuvar teşhis yöntemidir. Biyomateryal olarak kan, deriden veya genital organların mukozalarından alınan kazıntılar kullanılır.
Laboratuvar personeli, hasta dokusundan bir örnek aldıktan sonra, biyomateryalden insan papilloma virüsünün RNA ve DNA parçacıklarını kopyalayan özel enzimler kullanıyor. Daha sonra, enfeksiyon tipini ve konsantrasyonunu belirleyerek bulaşıcı hastalıklardan oluşan bir veri tabanından "çalıştırılırlar".
Papilloma virüsünün teşhisinde PCR analizinin ana yöntem olmasının birçok nedeni vardır. Bunlar arasında, bu yöntemin ana avantajlarını vurgulamakta fayda var:
- artan hassasiyet - hastalık vücuda girdikten hemen sonra tespit edilebilir;
- çok yönlülük – kesinlikle herhangi bir biyomateryal analiz için uygundur;
- geniş kapsama alanı - vücutta bulunan tüm HPV türlerini aynı anda tanımlamanıza olanak tanır;
- analiz hızı - sonuçlar birkaç saat içinde belli olur;
- yüksek doğruluk - teknik asla yanlış sonuçlar vermez (istisnalar, son derece nadir görülen teşhis önlemlerinin uygulanmasına yönelik teknolojinin ihlallerini içerir).
Ayrıca analiz maliyetinin kabul edilebilir düzeyde olduğunu da belirtmek gerekir. PCR'nin fiyatı, HPV tanısı için diğer yöntemlere kıyasla çok daha düşüktür.
Digene HPV testi
Kısa bir süre önce, düşük onkojenite seviyelerinden hastalığın özellikle tehlikeli türlerine kadar her türlü insan papilloma virüsü enfeksiyonunu tespit etmenin mümkün olduğu Digene teknolojisi tıpta ortaya çıktı. Bu teknik yeni olmasına rağmen hızla popülerlik kazanıyor. Örneğin Avrupa ülkelerinde PCR analizinden daha etkili olduğu zaten kabul edilmiştir.
Digene HPV testinin temel avantajı, PCR'den farklı olarak sadece papilloma virüsünü tanımlayıp hastalık tipini belirlemekle kalmayıp aynı zamanda onkojenite düzeyini de belirleyebilmesidir. Bu sayede doktor tedaviyi daha doğru seçebilir ve HPV'ye bağlı kansere yakalanma olasılığını en aza indirebilir.
Bu teşhis yönteminin ikincil bir olumlu özelliği, vücuttaki viral hücrelerin konsantrasyonunun doğru bir şekilde belirlenmesiydi. Testlerin şifresini çözerken doktorlar bu özelliğe dikkat ederler, çünkü tedavi yöntemi buna göre seçilir.
İnsan papilloma virüsünü tedavi etmenin tüm yöntemleri
HPV ölüm cezası değildir! Ondan tamamen kurtulmak imkansızdır ama dışsal tezahürleri olmadan yaşamaya başlamak oldukça mümkündür.
İnsan papilloma virüsü enfeksiyonunun tedavi rejimi üç aşamayı içerir:
- Dış hastalık belirtilerinin (büyümeler) ortadan kaldırılması;
- İlaç tedavisi kursunun tamamlanması;
- Tekrarlamayı önlemek için bağışıklık sistemini güçlendirmek.
HPV'den iyileşme sürecinin tamamı doktor gözetiminde gerçekleştirilmelidir. Kendi başınıza değişiklik yapmanız sağlık sorunlarına neden olabilir veya bir uzman tarafından reçete edilen ilaçların etkinliğini azaltabilir.
Önemli!
Doktorlar, virüsle mücadelede ek yöntemlerin (geleneksel tıp, büyüler, şifalı banyolar) bağımsız olarak kullanılmasına izin verir, ancak bunları kullanmadan önce doktora bu konuda bilgi vermelisiniz.
Büyümeleri gidermek için temel yöntemler
Papilloma veya kondiloma verilen herhangi bir hasar, neoplazma kalıntılarının kanserli bir tümöre dönüşmesine neden olabileceğinden, büyümeleri kendi başınıza gidermeniz önerilmez. Dış enfeksiyon semptomlarından güvenli bir şekilde kurtulmak için profesyonel teknikler kullanmalısınız:
- sıvı nitrojenle dondurma;
- radyo dalgası imhası;
- elektrokoagülasyon;
- Lazer tedavisi.
Papillomların donanımla çıkarılmasına ilişkin genel kontrendikasyonlar şunlardır:
- tıp merkezini ziyaret ettiğinizde akut aşamada olan kronik hastalıkların varlığı;
- büyüme yerinde cilde zarar;
- neoplazmın malignite şüphesi;
- cilt enfeksiyonları.
Ayrıca müşterinin uyuşturucu etkisi altında olması veya sarhoş olması durumunda operasyon reddedilebilir.
Büyümenin neşterle eksizyonu
Bazı özellikle ileri vakalarda hastanın bir cerrahtan yardım alması gerekebilir. Büyümeyle mücadelenin bu radikal yöntemi, yalnızca papilloma 4-5 cm'den fazla büyüdüğünde veya kişinin bir veya başka bir kozmetik prosedüre kontrendikasyonları olduğunda reçete edilir.
Büyük siğillerden ve büyük grup tümörlerden kurtulmanın tek etkili yolu ameliyattır. Dezavantajları şunlardı:
- ameliyat sonrası yara izinin ortaya çıkması;
- anestezi ihtiyacı (yerel veya genel);
- uzun rehabilitasyon süresi.
Kemoterapi
Küçük tek bir papillom varsa hasta kemoterapi kullanabilir. Epidermisin derin katmanlarına nüfuz eden ve büyümenin tabanını tahrip eden harici kullanım için ilaçların kullanımına dayanmaktadır. Sonuç olarak, agresif kimyasal bileşiklerin etkisi altında ölür ve düşer, geride zar zor farkedilen bir çöküntü kalır.
Bu tedavi yönteminin dezavantajı, antipapilloma ürünlerindeki bileşenlerin aynı zamanda sağlıklı cilt hücrelerini de yakmasıdır. Ayrıca kemoterapi, mukoza zarlarına zarar verme riski nedeniyle ağızda veya cinsel organlarda lokalize olan kondilomları ve siğilleri gideremez.
İlaç tedavisinin seyri
Bugüne kadar papilloma virüsünün sonsuza kadar nasıl tedavi edileceği bilinmemektedir. Mevcut tüm ilaçların HPV'ye karşı etkisi, enfeksiyonun aktivitesini baskılamayı ve hastalığın gelişimini bağımsız olarak engelleyebilecek bağışıklık sistemini güçlendirmeyi amaçlamaktadır.
Karmaşık ilaç tedavisi çeşitli ilaç türlerini içerir:
- antiviral;
- immünostimülanlar;
Antiviral ilaçlar enfeksiyon gelişimini durdurur ve immünostimülanlar vücudun koruyucu fonksiyonlarını güçlendirir, bu da daha sonra hastalığı gizli tutar.
Belirli bir ilacın seçimi hastanın vücudunun bireysel özelliklerine bağlıdır.
Enjeksiyonlar ağızdan alınan ilaçlara alternatif haline gelmiştir.
Bağışıklık sisteminin güçlendirilmesi
Antiviral ve immün sistemi uyarıcı ilaçların aksine, vitamin kompleksleri hastanın kişisel tercihlerine göre seçilebilir. Bunlar tedavinin temeli değildir ve enfeksiyonla mücadelede insan vücudunu desteklemeyi amaçlayan araçlara aittir.
Önemli!
İstenirse tablet vitaminleri sağlıklı besinlerle değiştirilebilir. Vücuttaki besin eksikliğini telafi etmek ve koruyucu fonksiyonlarını yeniden sağlamak için E, C, D vitaminleri açısından zengin bitkisel besinlere geçmek yeterlidir.
Papillomavirüsün önlenmesi
Papilloma virüsüne karşı mevcut tüm önleyici tedbirlerin bölündüğü birkaç grup vardır:
- enfeksiyonun nasıl yayıldığını dikkate alarak enfeksiyonun önlenmesi (birincil önleme);
- hastalığın erken tanısı;
- bir tedavi sürecinden sonra vücudun yeniden enfeksiyondan korunması.
İlk durumda, kişi kendisini enfeksiyondan mümkün olan her şekilde korumalıdır. Bunu yapmak için ihtiyacı olacak:
- rastgele seks yapmayı bırakın;
- halka açık yerleri ziyaret ettikten sonra ellerinizi yıkayın;
- kişisel hijyeni koruyun;
- şüpheli güzellik salonlarını ziyaret etmekten kaçının (kozmetik veya manikür aletlerinin yetersiz dezenfeksiyonu nedeniyle, bir güzellik uzmanının ofisinde papilloma virüsüne yakalanma olasılığı oldukça yüksektir);
- iyi yiyin;
- yüzme havuzlarını veya banyoları ziyaret ederken ayakkabı giyin;
- bağışıklık sisteminizi güçlendirin;
- Evinizi düzenli olarak temizleyin.
Bu önerilere uyulmasına rağmen HPV'ye yakalanma şansı hala küçüktür. Bu nedenle doktorlar düzenli olarak bulaşıcı hastalıklar uzmanını ziyaret etmekte ve biyomateryali analiz için göndermekte ısrar ediyorlar. Bu, kuluçka döneminde virüsün tanımlanmasına ve hızlı bir şekilde ondan kurtulmanıza yardımcı olacaktır.
Bununla birlikte, enfeksiyon meydana gelirse ve hastalık kendini dışarıdan göstermeye başlarsa, hiçbir önleyici tedbirin faydası olmayacaktır. Burada yalnızca özel olarak seçilmiş tedavi yardımcı olacaktır, bundan sonra hastalığın nüksetmesini önlemek için dikkatli olmanız gerekir. Bunu yapmak için birincil korunma kurallarına uymanız ve 2-3 hafta daha doktor gözetiminde kalmanız gerekir.
HPV aşısı kadınları koruyacak mı?
Papilloma virüsü için %100 bir tedavi olmamasına rağmen, kadınlar hastalığın kanser açısından tehlikeli bazı türleriyle enfeksiyondan kaçınabilirler. Bu amaçla iki ilaç geliştirildi.
Bu ajanlar enjekte edilebilir bir solüsyon olarak verilir ve vücudun çeşitli HPV türlerine karşı korunmasına yardımcı olur (6, 11, 16, 18, 33, 45).
Bu araçları kullanan aşılama üç aşamada gerçekleşir:
- İlk doz enjeksiyonun yapıldığı gün;
- İkinci doz – 60 gün sonra;
- Üçüncü doz altı ay sonradır.
Aşılamadan sonra vücut, kişiye daha önce bulaşmış olmaması koşuluyla, DNA'sı ilacın bir parçası olan viral hücreleri öldürme yeteneği kazanır. Bu nedenle, ilacı enjekte etmeden önce bir kadın zorunlu laboratuvar teşhisine tabi tutulur.
Bağışıklığın mümkün olduğu kadar belirgin olabilmesi için aşılamanın 18 yaşından önce yapılması gerekmektedir. Bazı gelişmiş ülkeler bu işlemi zorunlu hale getirmiş olup tüm lise öğrencileri bu uygulamaya tabi tutulmaktadır.
Gerektiğinde özel bir klinikte ücretli aşı hizmetinden yararlanabilirsiniz.